Οι Αρχαίοι πρόγονοί μας διέθεταν μια αξιοζήλευτη ποκιλία ειδικών αγγείων, τα οποία χρησιμοποιούσαν τόσο για την ανάμειξη του κρασιού, τη διατήρηση του, όσο και για την ψύξη του, πριν την κατανάλωση. Έτσι έχουμε :

Πόσης

  • Κύλιξ, δημοφιλές ποτήρι, που το χρησιμοποιούσαν κυρίως στα συμπόσια. Οι οικοδεσπότες τα παράγγελναν στους κεραμείς και τους αγγειογράφους με συγκεκριμένες παραστάσεις. Ήταν ένα από τα προϊόντα που εξάγονταν σε άλλους λαούς κυρίως στους Ετρούσκους.
  • Κάνθαρος, ένα είδος ποτηριού με κυριότερα χαρακτηριστικά το λεπτό πόδι, το φαρδύ σώμα και τις δυο λαβές που ξεκινούν από τη βάση περίπου του σώματος, ξεπερνούν το ύψος των χειλιών και επιστρέφουν καμπυλωτά κοντά σ’ αυτά. Από τις πολλές παραλλαγές αξιοσημείωτοι είναι οι κάνθαροι με πρόσωπο.
  • Μαστός, αγγείο πόσης σε σχήμα γυναικείου στήθους, με μία, δύο ή καμία λαβή. Φαίνεται πως συνηθιζόταν να το κρεμούν στον τοίχο.
  • Σκύφος ή κοτύλη, βαθύ αγγείο με χαμηλό ή καθόλου στέλεχος και δύο λαβές.
  • Ρητόν ή ρέον ή προτομή, ένα αγγείο πόσης με τη μορφή μονού ή διπλού κέρατου, κεφαλής ζώου (συνήθως κριαριού αλλά και άλλων ζώων) ή ακόμη και ανθρώπινης κεφαλής, που προσαρμοζόταν στο κάτω μέρος του κύπελου.
  • Φιάλη, ένα ευρύ, αβαθές αγγείο, με ή χωρίς πόδι. Το χρησιμοποιούσαν και για τις σπονδές.