Κρασιά
Γεωργίου
Ζαράρη

 

FAIL (the browser should render some flash content, not this).

 






Η  “ αποκωδικοποίηση” μιας ετικέτας  

    Η ετικέτα σε μια φιάλη είναι το πρώτο στοιχείο του κρασιού με το οποίο ερχόμαστε σε επαφή.
Σ’ αυτή βρίσκονται υποχρεωτικές και προαιρετικές ενδείξεις σύμφωνα με την εθνική και ευρωπαϊκή νομοθεσία.  Εάν ο καταναλωτής μπορεί να τις αποκωδικοποιεί τότε θα είναι σε θέση να αξιολογεί το προϊόν που πρόκειται να καταναλώσει.     

 Οι υποχρεωτικές ενδείξεις  που αναγράφονται στην ετικέτα είναι:

  1. η κατηγορία του κρασιού ( Τοπικός,Ο.Π.Α.Π. , Ο.Π.Ε. κ.λ.π)
  2. το όνομα του εμφιαλωτή  (.... ίσως ο βασικότερος παράγοντας πάνω στην ετικέτα και μέσα στην φιάλη!)
  3. ο ονομαστικός όγκος της φιάλης. Επιτρεπτά δεν είναι όλα τα μεγέθη φιαλών, παρά μόνο τα πολλαπλάσια και υποπολλαπλάσια του 0,75 lt και του 1 λίτρου. Η πιο μικρή φιάλη κρασιού  είναι 0, 187 lt.
  4. o αλκοολικός τίτλος του περιεχομένου κρασιού. Αναφέρεται στην επί τοις εκατό περιεκτικότητα του κρασιού σε οινόπνευμα.

Ακόμη μπορεί να υπάρχουν στην ετικέτα και άλλες πληροφορίες όπως η χρονιά της εσοδείας, συστάσεις για την κατανάλωση του κρασιού κ.λ.π.

Οι κατηγορίες των οίνων

Οι κατηγορίες των οίνων όπως αυτές ορίζονται από την ελληνική νομοθεσία είναι οι παρακάτω:

Επιτραπέζιος Οίνος: Είναι μια κατηγορία κρασιού όπου ο παραγωγός έχει τους μικρότερους περιορισμούς σε ότι αφορά την προέλευση και την ποιότητα των σταφυλιών. Αντίστοιχα όμως δεν μπορεί να αναφέρει στην ετικέτα ενδείξεις όπως οινοποιήσιμες ποικιλίες, περιοχή προέλευσης, παλαίωση, χρονολογία.

Τοπικός Οίνος:  Για να μπορέσει ένας παραγωγός να χρησιμοποιήσει τον όρο «Τοπικός» θα πρέπει:

  • Τα σταφύλια που χρησιμοποιεί να προέρχονται από την συγκεκριμένη περιοχή, η οποία αναφέρεται στην ετικέτα και είναι νομοθετημένη για Τοπικους Οίνους.
  • Τα σταφύλια προέρχονται από ποικιλίες που αναγράφονται στην νομοθεσία αναγνώρισης του εκάστοτε τοπικού οίνου.Συνήθως πρόκειται για τις συνιστώμενες ποικιλίες μιας περιοχής.  Για να γίνει μια ποικιλία συνιστώμενη, θα πρέπει να περάσει από μία πετυχημένη πειραματική διαδικασία ετών,πριν την τελική έγκριση και την νομοθέτησή της.
  • Η απόδοση των αμπελιών να μην υπερβαίνει κάποιο συγκεκριμένο όριο (συνήθως τα 1100 κιλά ανά στρέμμα)..
  • Το κρασί να κυκλοφορεί σε αριθμημένες φιάλες

 

Οίνοι Ο.Π.Α.Π. : Είναι συντομογραφία του όρου «Ονομασία Προέλευσης Ανωτέρας Ποιότητας». Στα κρασιά Ο.Π.Α.Π ισχύουν οι παραπάνω αντίστοιχες διατάξεις αλλά και κάποιες επιπλέον, όπως μερικές παράμετροι οινοποίησης, π.χ.  ελάχιστη διάρκεια παλαίωσης, οριοθετημένη περιοχή προέλευσης των σταφυλιών,  οινοποίηση εντός των ορίων της ζώνης ΟΠΑΠ κ.λ.π. Τα κρασιά Ο.Π.Α.Π διακρίνονται από την κόκκινη, αριθμημένη ταινία ελέγχου.

Οίνοι Ο.Π.Ε.: Η συντομογραφία του όρου Ονομασίας Προέλευσης Ελεγχόμενης. Τυπικά είναι η πιο αυστηρή κατηγορία κρασιού στην Ελλάδα και σ’ αυτήν ανήκουν κυρίως  γλυκά κρασιά. Τα κρασιά Ο.Π.Ε. διακρίνονται από την μπλε, αριθμημένη ταινία ελέγχου.

Ονομασία κατά παράδοση: κατηγορία στην οποία  ανήκει η «Ρετσίνα».

Οι τύποι των κρασιών

Το χρώμα, η γλυκύτητα και η περιεκτικότητα σε διοξείδιο του άνθρακα είναι εκείνα τα χαρακτηριστικά που χωρίζουν τα κρασιά στους παρακάτω τύπους:

Ως προς τη γεύση: ανάλογα με τη γλυκύτητα, την περιεκτικότητα του δηλαδή σε σάκχαρα, ένας οίνος είναι ξηρός, ημίξηρος, ημίγλυκος, γλυκός.

Ως προς το χρώμα:  Με κριτήριο το χρώμα τα κρασιά διακρίνονται σε λευκά, ροζέ και κόκκινα. Το χαρακτηριστικό αυτό εξαρτάται τόσο από την ποικιλία του σταφυλιού όσο και από το είδος  της οινοποίησης.

Περιεκτικότητα σε διοξείδιο το άνθρακα: ανάλογα με την περιεκτικότητα τους σε διοξείδιο του άνθρακα τα κρασιά διακρίνονται σε ήσυχα, ημιαφρώδη και αφρώδη.